در فرکانس دل

از آن سویِ دریا، صدایت رسید
به شهری که باران، نامت شنید
نه دیدارِ چشمان، نه گرمایِ دست
ولی قلبِ من راهِ قلبت را بست

میانِ دو نقشه، دو خوابِ بعید
تو را در سکوتِ شبم می‌شنید
نه سایه به سایه، نه شانه به شانه
تو می‌رسی از دور، به هر بهانه

یک موجِ پنهان، میانِ ماست
یک نبضِ جادویی، که بی‌صداست
هر جا که باشی، هر چند دور
این رشته می‌ماند از ما عبور

در فرکانسِ دل، تو به من می‌رسی
از هزاران مسیر، به جانم می‌رسی
نه لمسِ دست و نه دیدارِ چشم
با یک تپش، از جهان می‌گذری
تو آن سویِ دور، من این سویِ آب
اما دو قلبیم، در یک جواب
در فرکانسِ دل، تا سپیده بمان
عشقِ بی‌مرزِ ما، روشن و بی‌پایان

هر شب به پنجره، نامت وزید
در خوابِ کوتاه، حضورت رسید
اگرچه میانِ من و تو جهان است
همین حسِ نادیده، خود آسمان است

در هر ترانه که از دور گذشت
دلم به صدای تو آرام نشست
نه راهی که پایانِ ما را نشانَد
نه فاصله‌ای که دلم را براند

اگر موج‌ها راه را گم کنند
اگر روزها نام ما را نخوانند
تو را از تپش‌های قلبم شناسم
من از دور، نزدیکِ تو می‌مانم

در فرکانسِ دل، تو به من می‌رسی
از هزاران مسیر، به جانم می‌رسی
نه لمسِ دست و نه دیدارِ چشم
با یک تپش، از جهان می‌گذری
تو آن سویِ دور، من این سویِ آب
اما دو قلبیم، در یک جواب
در فرکانسِ دل، تا سپیده بمان
عشقِ بی‌مرزِ ما، روشن و بی‌پایان

از دور، به دور، صدای تو هست
در قلبِ من، قلبِ تو پیوسته هست